Anna S.

nie mam telewizji, a w necie jeszcze nie ma nic na ten temat. chce Ci się Beatko napisac coś więcej?
 

Trudno Aniu to opisać,trzeba zobaczyć.Generalnie bardzo arogancka(czytaj bezczelna) ,chłodna.Ostra wymiana zdań z rodzicami męza,którzy zapytali ja wprost "co zrobiła z dzieckiem".Matka jej męża powiedziała " teraz jestem pewna ze ona zabiła dziecko"...

Anna L.

Mnie bawi, jak luby szuka jakieś swojej rzeczy i nie może znaleść, a ja myk i już mam w ręku. Ale jak ja czegoś szukam i nie mogę znaleść, to on już mi nie pomoże, bo nie wie gdzie szukać. 

Jak już jesteśmy przy facetach, to zapytam o coś. Czy oszukujecie swoich panów i władców w kwesti zakupów? Na zasadzie 'No, to ty! Ta sukienka nie jest nowa, mam ją od roku!'. 

heeheehhe...zdarza mi sie,ale jesli chodzi o torebki i kosmetyki.Im mniej wie tym lepiej śpi  nie żeby był jakis chytry  ale jak słyszę," po co ci kolejna torebka "To co mam mu odpowiedzieć?!  co ciekawe byłam z synem ostatnio i oglądałam torebki własnie,a syn do mnie "chodz,chodz nie potrzeban Ci kolejna torebka 

Anna L.

Czy ktoś się już dowiadywał, kto wystawia świadectwo pracy, po zakończeniu jej? 

...pracodawca.

Kamila Z.

Witam. Ja obecnie mam pod opieką 2-latkę, która również przechodzi bunt. Mam też swoje dziecko, dlatego już to przechodziłam i wiele się w tamtym czasie naczytałam    Mała ma straszne ataki histerii, ale tylko przy Rodzicach. Mnie na początku też "testowała" i próbowała wymuszać wszystko płaczem, jednak szybko dałam jej do zrozumienia, że na mnie to nie działa. Obecnie sytuacja wygląda tak, że przez cały dzień jest grzeczna jak aniołek i nie płacze wcale (nie przesadzam), a jak tylko wejdzie któreś z rodziców to potrafi się momentalnie położyć na podłogę i wpaść w histerię o nic. Trzeba być konsekwentym i przede wszystkim nie dać po sobie poznać, że mimo wszystko takie wymuszanie działa na nerwy    Na początku opieki miałam np. taką sytuację, że mała po spacerze nie chciała wracac do domu i zaczęła krzyczeć. Wytłumaczyłam tylko raz, że trzeba już wracać, po czym stanęłam przed bramą i czekałam. Później tylko raz powiedziałam jej, że jak się uspokoi to niech przyjdzie, bo ja tu na nią czekam. Pokrzyczała i przyszła... W takich sytuacjach najważniejsze jest dziecko, co z tego, że ludzie patrzą albo, że sąsiadka może coś donieść rodzicom, ja wiem co robię i wiem, że jest to słuszne. Jednocześnie wiem też, że taka konsekwencja może wg. niektórych dawać zły cień na nianię... Że może jest strasznie ostra i twarda. Jednak nic bardziej mylnego, ja np. rozpływam się przy dzieciach, uwielbiam je i strasznie się do nich przywiązuję. I dlatego uważam, że własnie z tej miłości do dzieci powinnam robić to co dla nich dobre, dzieci mimo wszystko oczekują konsekwencji i twardego podejścia, mają wtedy poczucie bezpieczeństwa.

A taka ogólna rada dot. buntu - cierpliwość (jeśli dziecko nie chce się ubierać to po prostu poczekać, powiedzieć co by się z dzieckiem robiło po ubraniu się, ale skoro nie chce się ubierać to nie będzie tego robiło, ale jednoczesnie zaznaczyć, że się czeka, jak się zdecyduje to np. niech przyniesie bluzeczkę i "ciocia" pomoże się ubrać), spokój i konsekwencja. Stanowczy ton też jest ważny, dziecko to cwana bestia    Jak się bedzie go milutkim głosem prosiło kolejny już raz "słoneczko załóż kapciuszki" to jeszcze będzie potrafiło szyderczo zaśmiać się w twarz    Dziecko wymusza płaczem, ale właśnie jednocześnie oczekuje tego poczucia, że rodzic/opiekun ma nad nim kontrolę, dziecko czuje się wtedy bezpieczne i krzyki o byle co ustępują. Dla mnie praca jest samą przyjemnością, a to jest już trzecia 2-latka, którą się opiekuję, z żadną nie miałam problemów.

Kamilo,dokładnie tak samo postrzegam te sprawy   

...również miłego 

liv 23

Koszmar!!!!! Biedna malutka  

Niby czulam, ze dzicko nie zyje, ale jednak mialo sie nadzieje...

Teraz pozostaje czekac na wyniki sekcji...  

...ja również

Jak masz 15zł/h za jedno dziecko to drugie połowa tej stawki.